Zajednice

Zajednicama se smatraju grupe koje su nacinalno, etnički, kulturno, jezički ili po religiji tradicionalno prisutni u Republici Kosovo ali nisu u većinskom broju. Te grupe su zajednice Srba, Turaka, Bošnjaka, Roma, Aškalija, Egipćana, Goranaca i ostalih zajednica.
Osobe koje pripadaju zajednicama u Republici Kosovo imaju pravo da kako individualno ili grupno sa ostalima, osnovna prava i slobode ljudi koja su precizirana u zakonskim međunarodnim obavezama za Republiku Kosovo. Ova prava i slobode se garantuju ustavom, zakonima, uredbama i ostalom politikom države.
Kosovo smatra svoju raznovrsnost u vezi sa nacionalnostima, etnićkoj pripadnosti, jezičkoj i verskoj kao jedan izvor snage i bogatsvo za dalji razvoj jednog demokratskog društva koje se zasniva na vladavini prava. U razvoju Republike Kosovo, ohrabruje se i ceni aktivan doprinos svih osoba koje pripadaju zajednicama. Republika Kosovo garantuje punu i efikasnu jednakost za sve stanovnike Kosova. Republika Kosovo promoviše duh mira, tolerancije, među kulturnog dijaloga kao i verskog i podržava pomirenje među zajednicama. Za zaštitu i promovisanje prava zajednica i njihovih članova u Republici Kosovo, Parlament Republike Kosova je usvojio Zakon o Zaštiti i Promovisanju prava zajednica i njihovih pripadnika u Republici Kosovo.
Pripadnici većinske zajednice u Republici Kosovo, koji u svojoj opštini kao celina nisu u većinskom broju isto tako uživaju prava koja su pomenuta u ovom zakonu. Autoriteti Republike Kosovo, obuhvatajući i sudove, tumače zakone u skladu sa garancijama ljudskih prava i osnovnih sloboda kao i prava zajednica i njihovih pripadnika kao što je predviđeno Ustavom Kosova, u međunarodno prihvaćenim obavezama za ljudska prava, obuhvatajući i odredbe Okvirne Konvencije Saveta Evrope za Zaštitu Prava nacionalnih manjina.
Zajednice i njeni pripadnici imaju pravo da slobodno kultiviraju, izražavaju i razvijaju svoju kulturu i identitet, posebno svoju veru, jezik, tradiciju i kulturno nasleđe. Osim posebnih prava koja su nabrojana u ovom zakonu, osnovna ljudska prava se slobodno iskazuju na jednak način, obuhvatajući i slobodu mišljenja, izražavanja, medija, udruživanja i okupljanja; verovanja i manifestovanja verskih obreda privatno ili javno, individualno ili u grupama sa ostalim kulturološkim atributima određene zajednice. Republika Kosovo stvara potrebne uslove da bi omogućila zajednicama i osobama koje pripadaju tim zajednicama da slobodno uzgajaju, izražavaju i razvijaju svoj identitet.

Po ovom zakonu, albanski i srpski jezik i njihova pisma su zvanični jezici u Republici Kosovo i imaju isti status u njenim institucijama. Jezici kao što je Turski, Bosanski, i Romski imaju status zvaničnih jezika na opštinkim nivoima ili imaju zvaničnu upotrebu u skladu sa Zakonom o upotrebi jezika. Osobe koje pripadaju zajednicama imaju pravo da slobodno i bez ometanja koriste jezik svoje zajednice u svom privatnom i javnom životu, u pisanoj formi u govoru. Sve osobe koje pripadaju zajednicama imaju pravo da se obrazuju na svim nivoima, na jednom od zvaničnih jezika na Kosovu. 
Vlada Republike Kosova preduzima potrebne mere da bi osigurala osobama koje pripadaju zajednicama da imaju jednak pristup zdravstvenoj nezi bez diskriminacije. Zajednice i njihovi pripadnici imaju pravo efikasnog učestvovanja u političkim odlukama na svim vladinim nivoima, obuhvatajući i odluke koje su od posebne važnosti za njih ili za zone u kojima žive.

Po ovom zakonu je predviđeno uspostavljanje, pod okriljem Predsednika Republike Kosova, Savetodavnog Saveta za Zajednice. Ovaj savet treba da pomogne u organizaciji i artikulisanjem, politikom i javnim programima koji su od velike važnosti za njih. Isto tako, ovaj savet treba da ponudi forum za konsultacije i usaglašavanje među zajednicama samim kao i da osigura efikasno funkcionisanje organizacija koje predstavljaju zajednice, u skladu sa kodeksom ponašanja koji treba da bude usvojen od strane Savetodavnog Saveta za Zajednice; kao i da ponudi jedan mehanizam za redovnu razmenu između zajednica i državnih institucija.